Menu

Systeemdenken

De systeemkunde is een methode die van grote waarde is om het functioneren van organisaties te doorgronden. De praktische toepassing van het systeemdenken is ontwikkeld door in ‘t Veld aan de Technische universiteit van Delft.
Een systeemmodel maken we om de complexe werkelijkheid te vereenvoudigen. Zo kunnen we een organisatie als een systeem beschouwen, om problemen te analyseren en nieuwe oplossingen te bedenken.
Een systeem is een verzameling elementen. Deze elementen hebben onderlinge relaties en (eventueel) relaties met andere elementen uit de buitenwereld. De werking van het geheel wordt bepaald door de elementen EN de onderlinge relaties. Zo helpt systeemkunde  om te kijken naar de samenhang tussen onderdelen van de organisatie en niet te snel in te zoomen op bepaalde onderdelen van een organisatie en daarmee tot suboptimale oplossingen te komen. Denken vanuit het geheel en de samenhang in beeld brengen, dat is de grote kracht van systeemkunde.

In de Sociotechniek gebruiken we de systeemkunde bijvoorbeeld voor het analyseren van de complexiteit van de organisatie en vervolgens ontwerpen van de organisatiestructuur. Met behulp van de systeemkunde kunnen bijvoorbeeld de orderstromen, de processtappen en de organisatie-eenheden in beeld worden gebracht. Dat geeft zicht op de complexiteit, in gewone woorden: de hoeveelheid coördinatie die er nodig is, (zeg maar de moeite die het kost) om het gehele te proces te beheersen, ofwel om te zorgen dat de hele organisatie tot het gewenste resultaat komt. Het geeft daarmee ook inzicht in mogelijke oorzaken van problemen.